Since we're feeling so anesthetised
In our comfort zone
Reminds me of the second time
That I followed you home
We're running out of alibis
From the second of May
Reminds me of the summer time
On this winter's day
See you at the bitter end
See you at the bitter end
Every step we take that's synchronized
Every broken bone
Reminds me of the second time
That I followed you home
You shower me with lullabies
As you're walking away
Reminds me that it's killing time
On this fateful day
See you at the bitter end
See you at the bitter end
See you at the bitter end
See you at the bitter end
From the time we intercepted
Feels more like suicide...
See you at the bitter end
placebo
Όπως σας έχω ξαναπεί από μικρή λάτρευα τα ταξίδια του μυαλού.. από τα όνειρα που κάνεις με τα μάτια ανοιχτά!!! Κατα αυτό τον τρόπο ξέφευγα από κάθε αρνητική κατάσταση και ένιωθα μέσα μου δυνατή και αισιόδοξη! Σε αυτά τα ταξίδια του μυαλού μου, εισητήριο ήταν η μουσική! Έτσι ξεχώριζα και τα αγαπημένα μου κομμάτια, αν μπορούσαν να με ταξιδέψουν ή όχι! Όλες μου σχεδον οι αναμνήσεις πλαισιώνονται από μουσική και τραγούδια!!!
Έτσι και το τραγουδάκι πάνω! Μου θυμίζει το Καλοκαίρι του 2003 που ήμουν διακοπές στην Κρήτη με μια φίλη. Ήταν απόγευμα θυμάμαι, καθόμουν και κοίταζα την θάλασσα και το ηλιβασίλεμα μέχρι που άκουσα για πρώτη φορά εκείνο το τραγούδι.. Μου φάνηκε τόσο μελωδικό.. Αφέθηκα στην μουσική του και άρχιζα να "ταξιδεύω" πάλι! Ήταν και είναι ένα από τα πιο όμορφα και πιο αγαπημένα απογεύματα της ζωής μου!
Τότε κατάλαβα ότι η ευτυχία υπάρχει στις μικρές χαρές της ζωής! Σε ένα τραγούδι, σε μια όμορφη εικόνα... και είναι τόσο δυνατές ώστε να σε γεμίζουν ελπίδα, αισιοδοξία και δύναμη να συνεχίζεις να ανταπεξέλθεις στις μικρές ή τις μεγάλες δυσκολίες της ζωής εκείνη την στιγμή ή και μετά από πολλά χρόνια!! Η μουσική είναι η ζωή μου!! Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτήν!
Αυτή την στιγμή σας μιλάω, ακούω το τραγούδι και θυμάμαι εκείνη την εικόνα... Νιώθω το ίδιο όπως τότε...
Υ.Γ. Αφιερωμένο στην Παγκόσμια ημέρα της μουσικής που μόλις πέρασε.... :)
